yıprandım..

“Bağırıp çağırmadım hiçbir zaman. Gözlerimle anlatmaya çalıştım. Hep temkinli oldum. Bırak oğlum, sal gitsin… Sele kapıl, sürüklen … Bak, su mutsuz mu halinden? Akıp gidiyor işte… Sen istesen de istemesen de… Ak onunla beraber. Belki de ucunda şelaleler gibi sonsuz özgürlük… Peki o zaman barajlar neden var?”

“Sarhoş ol… Umursama hiçbir şeyi… Bağır, çağır… Sesini duysunlar, seni adam sansınlar. Sansınlar ki saygı göstersinler. Saygının buna gösterilmeyeceğini bir bilseler… Yapamadım… Bir adım geriden gittim. Arkada kalmayı sevdiğimden değil. İstedim ki yanlışları göreyim, istedim ki onların düştüğü hatalara düşmeyeyim. Bunu alaya aldıular. Onlar için hep “geride kalan adam” oldum. Geriden gelen adam.”

“İstedim ki, konuştuğum zaman dinleneyim. Konuştuğum, kendimden bir şeyler verdiğim, paylaşmak istediğim, beni paylaşmak istediğini söyleyen insan beni anlamaya çalışsın. Anlamasa da anlamaya çalıştığını göreyim. Göreyim ki emek veriyor. benim için. Çok şey istemişim. Yıprandım…”

(-Engin Süzen, Gameshow Mart 2000′den Alıntıdır)